Ονομάζουμε όγκο, κάθε ανώμαλη ανάπτυξη κυττάρων που σχηματίζει ένα μόρφωμα, αλλά χρησιμοποιούμε και τον όρο νεόπλασμα (νέο + πλάσμα), ο οποίος σημαίνει το ίδιο πράγμα.  Ένα νεόπλασμα ή νεοπλασματικός όγκος, ή μόρφωμα, μπορεί να είναι είτε καλόηθες, είτε κακόηθες.

ΚΑΛΟΗΘΕΙΣ ΟΓΚΟΙ ΔΕΡΜΑΤΟΣ 

Με τον όρο καλοήθης χαρακτηρίζεται ένας όγκος που δεν μεθίσταται, δεν διηθεί και δεν διαιρείται αλόγιστα. Η μη μετάσταση ενός όγκου είναι συνήθως το χαρακτηριστικό που ενδιαφέρει κλινικά, λόγω της καλύτερης πρόγνωσης της νόσου. Στη κατηγορία αυτή ανήκουν σπίλοι - ελιές, σμηγματορροϊκές υπερκερατώσεις, λιπώματα, σμηγματογόνες κύστες, συριγγώματα, HPV, δερματοϊνώματα, που κάποιοι απ' αυτούς προοδευτικά αυξάνονται με την ηλικία και την έκθεση στην ακτινοβολία.

ΟΓΚΟΙ ΔΕΡΜΑΤΟΣ

Με τον όρο κακοήθεια αναφερόμαστε στους όγκους εκείνους που τα ανώμαλα κύτταρά τους διαιρούνται άνευ κάποιου ελέγχου, όπως γίνεται με τα φυσιολογικά κύτταρα, διηθούν και μεθίστανται. Όγκος με χαρακτηριστικά κακοήθειας, δηλαδή μετάσταση, διήθηση, αλόγιστη διαίρεση παθολογικών κυττάρων ονομάζεται Καρκίνος. Πάνω από 100 είδη καρκίνου είναι γνωστά σήμερα, αλλά στη συνείδηση του κοινού γίνονται αντιληπτά συνήθως ως ενιαία οντότητα. Οι μεταστάσεις γίνονται συνήθως μέσω του αίματος (αιματογενείς), μέσω της λέμφου (λεμφογενείς) ή κατά συνέχεια ιστών (σε γειτονικά όργανα-ιστούς).

Οι καρκίνοι του δέρματος είναι το βασικοκυτταρικό καρκίνωμα (ΒCC), το ακανθοκυταρρικό (SCC) καρκίνωμα και το κακοήθες μελάνωμα. Το BCC σπάνια μεθίσταται, το SCC μπορεί να κάνει μεταστάσεις βάσει του μεγέθους του και όταν αναπτύσσεται κοντά ή σε βλεννογόνους.

Η έγκαιρη διάγνωση και θεραπεία ενός κακοήθους όγκου (καρκίνου), πριν ακόμα αυτός αναπτύξει τα χαρακτηριστικά του μπορεί να προσδώσει τελείως διαφορετική πορεία και πρόγνωση.

ΔΙΑΓΝΩΣΗ

Η διάγνωση ενός όγκου σε πρώιμο στάδιο, παρά την πρόοδο της επιστήμης και των μέσων, παραμένει αίνιγμα προς επίλυση για τους εμπλεκόμενους επιστήμονες. Σημαντικά βήματα έχουν επιτευχθεί και πλήθος επιστημόνων εργάζονται προς αυτή την κατεύθυνση παγκοσμίως. Η κλινική εικόνα, η ιστολογία, οι απεικονιστικές μελέτες και ο εργαστηριακός έλεγχος είναι συνήθως τα εργαλεία για την διάγνωση ενός όγκου.

ΘΕΡΑΠΕΙΑ

Η θεραπεία βρίσκεται σε άμεση σχέση με την διάγνωση και σταδιοποίηση του όγκου, αλλά και την γενική κατάσταση του ασθενούς και με σεβασμό στην επιθυμία του ιδίου ή των οικείων του, σε περίπτωση ανικανότητας δικαιοπραξίας.

Η θεραπεία μπορεί να διαχωριστεί περαιτέρω σε θεραπευτική, παρηγορική και επικουρική. Με την έννοια θεραπευτική εννοούμε την θεραπεία που στόχο έχει να θεραπεύσει τον όγκο, αυξάνοντας κατά το μέγιστο το προσδόκιμο επιβίωσης, αλλά και την ποιότητα ζωής. Με τον όρο παρηγορική θεραπεία ορίζεται η φροντίδα των ασθενών, που δεν ανταποκρίνονται πλέον στην θεραπευτική αγωγή ή δεν επιδέχονται θεραπείας. Στόχος η καλύτερη δυνατή ποιότητα ζωής, συμπτωματική αντιμετώπιση των προβλημάτων που ανακύπτουν (πόνος, ναυτία κτλ), καθώς και η ψυχολογική υποστήριξη των ασθενών και των οικογενειών τους. Επικουρική ορίζεται η θεραπεία που χορηγείται σε απουσία μακροσκοπικών ενδείξεων μεταστάσεων σε ασθενείς που βρίσκονται σε κίνδυνο υποτροπής από μικρομεταστάσεις.

ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗ ΕΠΕΜΒΑΣΗ

Η έγκαιρη διάγνωση και η χειρουργική αφαίρεση έχουν σαν αποτέλεσμα την πλήρη ίαση του πάσχοντος με πολύ μικρά ποσοστά υποτροπής. Αυτό ισχύει και για το κακοήθες μελάνωμα, εφόσον διαγνωσθεί και αφαιρεθεί σωστά και άμεσα.

Η κάλυψη των ελλειμμάτων μετά την αφαίρεση γίνεται με κρημνούς και μοσχεύματα μερικού-ολικού πάχους.

 

ΩΡΑΡΙΟ  ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ

Δευτέρα - Τρίτη
Πέμπτη - Παρασκευή

09:00 - 21:00

Τετάρτη
09:30 - 21:30